11 may 2008

Foto en blanco y negro a color

Fuera llueve, ha llovido durante todo el día. Una escena triste se dibuja tras la ventanilla de tu coche, cuando vas de camino a casa después del trabajo. Sientes que ahora, por fin, después del día que has pasado, puedes sentarte, respirar hondo, darte cuenta de que sigues viva. Es tiempo de hablar contigo misma, de recordarte el paso que supuso echar de casa al Miedo, aunque esté arrepentido, no quieres que vuelva. Ahora sabes que, quizá, por fin, te toque a ti eso de ser feliz.


Abres el correo una vez llegada a casa. Allí está. Allí está él, O. Un correo de O! piensas que quizá sea una breve contestación del mail que tú le mandaste a la única dirección de correo de la que disponías, la de la universidad, consecuencia de la pérdida de tu Miedo, en el que le dejabas caer tu dirección de correo, tu móvil y una disculpa por un tema que ni siquiera te concierne, pero te toca de cerca...era la ocasión, tu oportunidad y, posiblemente, no habría otra mejor ni próxima!!!


Tu corazón late con fuerza, como cual huracán azota el alma, late rápido y devastador. El ordenador y tu estupendo Internet tardan en abrir el mensaje. Esperas desesperando. El famoso mensaje se abre ante tus ojos y, aunque no esperas mucho, sientes que esbozas una sonrisa y la mirada te brilla. Para tu sorpresa no es un simple correo con un “gracias” seco, y, sin quererlo, en cierto modo, te hace partícipe de una pequeña porción de su vida, poniéndote al día de los últimos acontecimientos en ella, en un tono amistoso que adoras. Lo que él no sabe es que te importan más de lo que cree...


Saltas, ríes, gritas sin que tu voz salga del alma y sientes, por una vez sientes, que el mundo está en tus manos, aunque no puedas tocarlo siquiera. La ilusión te invade de una manera que habías olvidado, el corazón te sale del pecho para correr a buscarle, quieres llorar de alegría incluso, y sientes que saldrías a cantar bajo la lluvia que cae sobre el asfalto fuera, tras la ventana, que eres feliz, con mayúsculas y en negrita, acompañado por la melodía de tu vida que tu misma te aventuraste a llamar “me siento bien!”.




Es cierto, quizá sea simple el hecho de que la ilusión te aborde de esta manera por algo tan simple o poco relevante. También es cierto que no sabes qué pasará o que vendrá, ni siquiera lo que él piensa, lo que siente, lo que vendrá. Lo que sí sabes es que estos momentos son solo tuyos y sientes, de verdad sientes, que todo es rosa y tienes ganas de gritar a los cuatro vientos que esto parece que avanza, aunque a diminutos pasos, avanza!






En mi cabeza suena: La suerte de mi vida, ECDL

“...y voy a mirarte, a morirme, a luchar, llorar de alegría, quererte aún más, que tú eres la suerte de mi vida!”

8 comentarios:

Anónimo dijo...

Es genial!!!! Y esa ilusión ya no te la quita nadie!!! Adelante niña, a por lo que sueñas ;)

Un besote

..Princesita.. dijo...

He estado por tu blog y me ha encantado!! Soy una alma perdida como tu ;)
La vida es ilusión, asi que aferrate a ellas!!
Me pasaré más por aqui. Un beso!

Anónimo dijo...

"Mi casa está justo arriba de tus pestañas, mi calle va toda recta hasta tu cintura, tus ojos son los culpables de mi locura, mi corazón se acelera cuando te marchas, tu voz suena con las cuerdas de mi guitarra, y canta por si me olvido esta melodía, pensaba tenerte cerca todos los días, y hacer que desaparezcan las despedidas...

Muy poco puedes hablar y tanto quieres decir, no te dejan expresar todo lo que yo valgo para ti, hoy te puedes conformar con un beso y nada más..."

"Un beso y nada más - Despistaos".

Perdidaaaaa, por fin te lanzaste y mira tú por dónde... ;) Mucho ánimo para los próximos pasos!! ;) Te queremossss!!!!!

krikri dijo...

como me alegro que te estes sintiendo asi.... es un sentimiento tan bonito... y que puede a esos momentos de incertidumbre.... es tan facil hacerte ahora sonreir... solo una palabra suya, un simple email diciendote hola.... deja el miedo fuera y aprovechalo :)

Besos!!

PD: por cierto, a mi tb me encanta ECDL ;)

aunqueyonoescriba dijo...

jo no se si yo sería capaz de aguantar esos pasos tan cortos... me temo que me repito...

JoseVi dijo...

Yo tampoco se si aguantaria esos pasos tan cortos, ya he sufrido mucho por ese camino XD. Por algun modo somos como somos, yo tambien hice muchas locuras camino a madrid y gracias a una madrileña que no me valoro ahora soy como soy. Por alguna razon tu eres como eres y aprenderas de todo esto. Yo siempre te digo una cosa mientras sigues siendo asi de insistente te romperan el corazon muchas veces... pero tu seguiras el amor de tu vida. Yo tengo 29, soy mas prudente a estas edades, pero cada vez soy mas luchador y lo mas importante soñador. Me he hecho luchador, he creado una coraza, pero mi corazon esta igual de tierno que con 20 años. Esa es la clave, no asquearte de la vida, ser un poeta y un luchador. Un fuerte abrazo y no pierdas esa chispita que tienes ;)

JoseVi dijo...

LETRA DE LA CANCION MAGO DE OZ - MEMORIA DA NOITE (HOY TOCA SER FELIZ (CD SINGLE))
Madrugada, o porto adormeceu, amor,
a lúa abanea sobre as ondas
piso espellos antes de que saia o sol
na noite gardei a túa memoria.

Perderei outra vez a vida
cando rompa a luz nos cons,
perderei o día que aprendín a bicar
palabras dos teus ollos sobre o mar,
perderei o día que aprendín a bicar
palabras dos teus ollos sobre o mar.

Veu o loito antes de vir o rumor,
levouno a marea baixo a sombra.
Barcos negros sulcan a mañá sen voz,
as redes baleiras, sen gaivotas.

E dirán, contarán mentiras
para ofrecerllas ao Patrón:
quererán pechar cunhas moedas, quizais,
os teus ollos abertos sobre o mar,
quererán pechar cunhas moedas, quizais,
os teus ollos abertos sobre o mar.

Madrugada, o porto despertou, amor,
o reloxo do bar quedou varado
na costeira muda da desolación.
Non imos esquecer, nin perdoalo.

Volverei, volverei á vida
cando rompa a luz nos cons
porque nós arrancamos todo o orgullo do mar,
non nos afundiremos nunca máis
que na túa memoria xa non hai volta atrás:
non nos humillaredes NUNCA MÁIS.


mira este video pero fijate en la musica aunque sea gallego XD

http://es.youtube.com/watch?v=SQHp31kwCxs

Anónimo dijo...

Espero que ese mensaje sea señal de algo bueno. Al menos ya nadie puede quitarte el momento de entusiasmo y alegría que has vivido. eso forma parte de tí, y nadie podrá arrebatártelo.

Sigue sonriendo, y que tus sueños se hagan realidad.

Besitos